Ogrodzenie dla bażantów

Bażant lata, więc potrzebuje góry

To pierwsza i najważniejsza różnica wobec drobiu. Bażant jest ptakiem dziko żyjącym, o pełnej zdolności lotu — poderwie się pionowo i przeleci nad każdym rozsądnym wygrodzeniem bocznym. Dlatego bażanciarnia to zawsze woliera zamknięta od góry, a nie otwarty wybieg. Górna siatka utrzymuje ptaki w środku i jednocześnie chroni je przed jastrzębiem i innymi ptakami drapieżnymi, na które bażant jest szczególnie narażony jako naturalna zdobycz.

Płochliwość i miękka góra

Bażant spłoszony poderwie się pionowo i uderzy w górną siatkę. Przy sztywnym, twardym przykryciu grozi to okaleczeniem ptaka. Dlatego górę woliery bażanciej często rozpina się z lekkim luzem albo z miękkiej siatki, która amortyzuje uderzenie zrywającego się ptaka.

Oczko pod bażanta

Oczko dobiera się tak, by bażant nie wsunął głowy i nie utknął, a drapieżnik z zewnątrz nie sięgnął łapą. Przy młodych bażantach schodzi się gęściej, bo są drobne i zwinne.

Podajesz wymiary woliery, FULO tka płaty pod nie.

Woliera dla bażantów — dobór pod dzikiego, latającego ptaka

Hodowla bażantów różni się od chowu drobiu podwórkowego — to ptak dziki, prowadzony zwykle na pozyskanie do zasiedleń łowieckich albo dla mięsa, wymagający warunków bliższych naturze. Wygrodzenie musi uwzględnić jego zdolność lotu, płochliwość i narażenie na drapieżniki. Poniżej rozpisujemy, na co zwrócić uwagę.

Woliera z pełnym przykryciem

Bażanty trzyma się wyłącznie w wolierach zamkniętych od góry, bo ptak w pełni lotny opuściłby każdy otwarty wybieg. Górna płaszczyzna pełni dwie funkcje naraz: utrzymuje ptaki w środku i chroni je przed atakiem z powietrza, na który bażant jako naturalna zdobycz jest wyjątkowo narażony. Bez przykrycia górnego wygrodzenie bażanciarni nie ma sensu.

Woliera dla bażantów bywa rozległa, bo ptaki potrzebują przestrzeni do lotu i naturalnego zachowania — im większa, tym spokojniejsze i mniej płochliwe stado. Poszycie z siatki, lekkie i przepuszczające światło, pozwala zbudować dużą wolierę bez masywnej konstrukcji, a każdą płaszczyznę tka się pod wymiar jej pola.

Płochliwość — miękka góra chroni ptaka

Bażant jest wyjątkowo płochliwy i spłoszony poderwie się pionowo w górę z dużą siłą. To rodzi ryzyko, którego nie ma przy drobiu: ptak uderzający w twarde, sztywno napięte przykrycie może się okaleczyć — złamać kark, uszkodzić skrzydła. Dlatego górę bażanciarni rozpina się inaczej niż boki: z lekkim luzem albo z siatki miękkiej, która ustępuje pod uderzeniem i amortyzuje zryw ptaka, zamiast zadawać mu cios.

To rozróżnienie jest specyficzne dla bażantów i innych dzikich, płochliwych ptaków. Miękkie, lekko obwisłe przykrycie, które przy drobiu byłoby wadą, tutaj jest zaletą chroniącą ptaki przed samookaleczeniem w panice. Warto uwzględnić to już przy planowaniu konstrukcji górnej.

Zagrożenie z trzech stron — co siatka robi, a czego nie

Bażant jest zdobyczą dla drapieżników z każdego kierunku, ale siatka radzi sobie z nimi różnie. Z góry poluje jastrząb i inne ptaki drapieżne — i to jest główne zagrożenie bażanta, które napięte przykrycie górne realnie zamyka. Z boku podchodzi lis i pies, z dołu podkopuje się kuna czy łasica — wobec nich lekka siatka jest tylko zaporą zniechęcającą, bo zdeterminowane zwierzę potrafi ją rozerwać albo się podkopać. Dlatego tam, gdzie w okolicy chodzą drapieżniki naziemne, dół i boki bażanciarni wzmacnia się twardszym rozwiązaniem, a siatka domyka wolierę i zamyka drogę z powietrza.

Bażanty na zasiedlenia i przestrzeń do naturalnego zachowania

Znaczną część bażantów hoduje się na zasiedlenia łowieckie — ptaki mają po odchowie trafić do środowiska naturalnego i poradzić sobie w nim. To stawia przed wolierą dodatkowe wymaganie: ptaki muszą zachować dziką kondycję, zdolność lotu i naturalne zachowania, więc potrzebują przestrzeni znacznie większej niż drób trzymany na mięso. Ciasna woliera daje ptaki słabe, nieprzystosowane do wypuszczenia.

Poszycie z siatki pozwala zbudować dużą wolierę tanim kosztem, bo lekki materiał nie wymaga masywnego szkieletu na dużej rozpiętości. Im więcej przestrzeni, tym sprawniejsze i lepiej przystosowane ptaki, a jednocześnie mniejsze ryzyko paniki i samookaleczeń, bo bażanty w większej wolierze rzadziej zrywają się w popłochu prosto w górną siatkę. Wielkość woliery jest tu więc nie luksusem, lecz elementem jakości hodowli.

Materiał w bażanciarni

Siatka w bażanciarni pracuje cały rok na zewnątrz, w kontakcie z dzikim ptactwem. Polipropylen i polietylen nie chłoną wody, nie kruszeją przy mrozie i nie gniją. Nie rdzewieją jak siatka metalowa, która strzępi się ostrymi końcami — szczególnie groźnymi dla płochliwego ptaka zrywającego się do lotu. Gładki splot bezwęzłowy jest bezpieczny dla bażanta w każdym kontakcie, a kolor trzyma się przez lata.

Dlaczego od producenta na wymiar

Bażanciarnie buduje się w różnych wielkościach i kształtach, a poszycie — boki i miękka góra — musi być tkane pod wymiar każdej płaszczyzny i pod różny sposób napięcia. FULO produkuje płaty pod wymiar na własnych maszynach, dobierając charakter siatki do jej roli w wolierze. Kupujesz wprost od producenta, płacisz za powierzchnię materiału, a nietypowy wymiar nie podnosi stawki.

Metraż i cena

Metraż to suma powierzchni wszystkich płaszczyzn woliery — ścian, górnego przykrycia i ewentualnego zabezpieczenia od spodu. Za tyle płacisz — nietypowy wymiar nie podnosi stawki, kolor nie zmienia ceny, obszycie krawędzi jest w standardzie. Podaj wielkość stada i wymiary, a dobierzemy oczko i charakter poszycia.

Granice

Siatka tworzy poszycie bażanciarni i utrzymuje ptaki w środku, a napięte przykrycie górne zamyka drogę ptakowi drapieżnemu z powietrza. Wobec drapieżnika naziemnego, który przegryza i podkopuje, lekkie poszycie boczne i dolne tylko utrudnia dostęp — tam, gdzie zagrożenie jest realne, wzmacnia się je twardszym rozwiązaniem. Miękkie przykrycie górne ogranicza też ryzyko okaleczenia płochliwego ptaka, ale nie eliminuje go całkowicie. Nie zastępuje nadzoru nad stadem ani wymagań dotyczących hodowli bażantów. To poszycie woliery dobierane pod dzikiego, latającego ptaka.

Pytania

Czy bażanta można trzymać w otwartym wybiegu?
Nie — bażant lata i opuściłby każdy wybieg boczny. Wymaga woliery zamkniętej od góry.

Dlaczego miękka góra?
Bo spłoszony bażant poderwie się pionowo; miękkie, lekko obwisłe przykrycie amortyzuje uderzenie i ogranicza ryzyko okaleczenia.

Jakie oczko na bażanty?
Dobrane tak, by ptak nie wsunął głowy, a drapieżnik nie sięgnął łapą. Przy młodych ptakach gęstsze.

Czy woliera musi być duża?
Przy bażantach na zasiedlenia tak — ptaki muszą zachować dziką kondycję i zdolność lotu, a większa przestrzeń ogranicza też panikę i samookaleczenia.