Filtrowanie Kontakt Do góry

Na stoku brzeg trasy musi być widoczny z daleka — inaczej narciarz zjeżdża tam, gdzie nie powinien: między trasy, w strefę prac, na fragment poza nartostradą. Siatka rozpięta wzdłuż trasy wyznacza jej granicę i oddziela ją od tego, co obok. Jako producent tkamy taką siatkę pod długość konkretnego odcinka stoku. Poniżej wyjaśniamy, do czego na trasie służy, a gdzie jest jej granica — bo o tym mówimy wprost.

Filtrowanie

Wielkość oczka

Wielkość oczka

Grubość siatki

Grubość siatki

Kolor siatki i obszycia

Kolor siatki i obszycia

Ogrodzenie tras narciarskich

Zobacz produkcję

Aktywne filtry

Do czego siatka służy na stoku

Ogrodzenie tras narciarskich pełni na stoku rolę porządkującą i orientacyjną: pokazuje, gdzie biegnie trasa i gdzie się kończy. Najczęstsze zastosowania to:

  • Brzeg nartostrady – czytelna, widoczna z daleka linia granicy trasy
  • Oddzielenie tras – rozdzielenie sąsiadujących zjazdów albo trasy dla początkujących od głównej
  • Wygrodzenie stref – odcięcie miejsca prac, naśnieżania czy odcinka wyłączonego z użytku
  • Kierowanie ruchem – prowadzenie narciarzy w stronę wyciągu czy zjazdu

Widoczność przede wszystkim

Na białym stoku najważniejsze jest, żeby ogrodzenie było widoczne. Dobiera się więc kolory mocno kontrastujące ze śniegiem — pomarańczowy, czerwony, żółty — które narciarz zauważa z odległości i zdąży zareagować. Oczko zwykle rzadsze, bo chodzi o czytelną barierę i orientację, a nie o zatrzymanie czegokolwiek; rzadszy splot mniej też łapie wiatr, który na otwartym stoku bywa silny.

Podajesz długość i wysokość odcinka, a my tkamy siatkę pod ten wymiar.

Uczciwie o granicy — to ważne

Powiem wprost, bo tu chodzi o bezpieczeństwo ludzi: nasza siatka wyznacza i oddziela trasy, ale nie jest siatką bezpieczeństwa, która ma zatrzymać upadającego narciarza czy zamortyzować uderzenie. Do ochrony przed skutkami upadku na trasach zjazdowych i w miejscach niebezpiecznych służy osobny, certyfikowany sprzęt o określonych parametrach — maty, siatki typu B i A, bandy. Nasza siatka jest lekką barierą orientacyjną i porządkującą. Nie stawiaj jej tam, gdzie zadaniem jest fizyczne zatrzymanie narciarza — do tego trzeba rozwiązań przeznaczonych właśnie do tego.

Jak dobrać siatkę do zabezpieczenia trasy

Liczą się trzy rzeczy: czy chodzi o wyznaczenie, oddzielenie czy wygrodzenie, jak długi jest odcinek i jak silny wiatr wieje na tym stoku. Rozłóżmy to po kolei.

Wyznaczenie brzegu trasy

Najczęstsze zastosowanie: linia wzdłuż nartostrady, która pokazuje, dokąd sięga trasa. Siatkę prowadzi się na tyczkach wzdłuż całego brzegu, w mocnym kolorze widocznym z daleka. Wymiar bierze się z długości odcinka; przy długich trasach dzieli się go na fragmenty, które łatwo napiąć i wymienić, gdyby ucierpiały.

Oddzielenie tras i stref

Tam, gdzie obok siebie biegną dwie trasy albo gdzie trasa dla początkujących styka się z główną, siatka rozdziela ruch, żeby zjazdy się nie mieszały. Podobnie wygradza się strefy chwilowo wyłączone — miejsce prac na stoku, odcinek naśnieżania, teren zamknięty. Tu liczy się czytelność granicy i szybkość rozstawienia, bo takie wygrodzenia często zmieniają miejsce z dnia na dzień.

Wiatr i mocowanie

Otwarty stok to silny wiatr, więc ogrodzenie musi być pewnie zamocowane, a splot raczej rzadszy, żeby przepuszczał podmuch zamiast pracować jak żagiel. Grubość sznurka dobiera się pod napór wiatru i długość odcinka. Sposobu kotwienia tyczek w śniegu i gruncie nie narzucamy, bo zależy od stoku — dajemy siatkę w dobrym wymiarze i kolorze.

Materiał na zimowy sezon

Polipropylen nie gnije i nie pleśnieje, nie kruszeje przy mrozie i wytrzymuje kolejne sezony, a po roztopach wysycha. Trzyma kolor latami, bo materiał jest odporny na promieniowanie słoneczne — a na stoku, gdzie słońce odbija się od śniegu, kolory blakną szybciej niż gdzie indziej, więc odporność materiału ma tu realne znaczenie dla widoczności. Po sezonie siatkę zwija się i chowa do następnej zimy.

Wymiar i cena — u wytwórcy

Tkamy siatkę na własnych maszynach pod długość Twojego odcinka. FULO to producent, więc kupujesz wprost od wytwórcy, bez marży pośrednika. Płacisz za tyle metrów kwadratowych, ile zamawiasz — także długie pasy na całą nartostradę, dzielone na fragmenty do wygodnego napięcia. Kolor i obszycie krawędzi są w cenie, a mocny, kontrastujący kolor dobierasz pod widoczność, nie pod cennik. Zestaw montażowy — linka, śruby rzymskie, karabińczyki, zaciski — to osobna, płatna opcja, przydatna do napięcia siatki między tyczkami.

Sezon, montaż i demontaż

Ogrodzenie na stoku żyje w rytmie sezonu: stawia się je na zimę i zdejmuje na lato, a w trakcie często przestawia w miarę, jak zmieniają się otwierane odcinki. Lekka siatka jest do tego wygodna — rozwija się ją wzdłuż tyczek szybciej, niż stawia sztywne bandy, a po sezonie zwija i magazynuje do następnej zimy w niewielkiej objętości. Podzielona na fragmenty pozwala rozstawiać dokładnie tyle, ile akurat trzeba, i dokładać kolejne odcinki, gdy otwierasz nową część stoku. Przy corocznym stawianiu i składaniu obszyty brzeg ma znaczenie, bo to on najbardziej pracuje przy zwijaniu i napinaniu.

Stok, park saneczkowy i trasa biegowa

Ogrodzenie z siatki wyznacza granice nie tylko na trasach zjazdowych. Sprawdza się też w parkach saneczkowych, gdzie oddziela tor zjazdu od strefy dla widzów, na trasach biegowych, gdzie prowadzi zawodników i kibiców, oraz przy wyciągach, gdzie porządkuje kolejkę i dojście. Wszędzie działa ta sama zasada — czytelna, widoczna linia mówi, gdzie się jedzie, a gdzie stoi. Do każdego z tych obiektów tkamy siatkę pod długość odcinka i w kolorze dobranym pod widoczność na śniegu.

Widoczność wieczorem na oświetlonym stoku

Wiele stoków jeździ się wieczorami, przy sztucznym świetle, kiedy kontrast na śniegu jest słabszy niż w dzień. Wtedy widoczność ogrodzenia liczy się jeszcze bardziej — narciarz musi rozpoznać granicę trasy w świetle reflektorów. Dlatego dobiera się mocne, jaskrawe kolory, które rzucają się w oczy nawet po zmroku. Materiał jest odporny na promieniowanie słoneczne, więc kolor nie płowieje szybko od słońca odbitego od śniegu i granica pozostaje czytelna przez cały sezon.

Najczęstsze pytania

Czy ta siatka zatrzyma narciarza przy upadku?
Nie. Wyznacza i oddziela trasy — do zatrzymywania upadków służy osobny, certyfikowany sprzęt. Naszej siatki nie stawiaj w tej roli.

Jaki kolor na stok?
Mocno kontrastujący ze śniegiem — pomarańczowy, czerwony, żółty — widoczny z daleka. Kolor nie zmienia ceny.

Zrobicie długi pas na całą trasę?
Tak — tkamy siatkę pod długość odcinka, dzieloną na fragmenty do wygodnego napięcia między tyczkami.

Filtrowanie